Veel voorbereiden, veel overleg met Stef en talloze e-mails om het FSweekend voor te bereiden. Er moesten uiteraard weer demo’s verschijnen op het weekend en dat betekent leden werven die wat wilde demonsteren. Henny en Maikel hadden direct al toegezegd te komen met een zelfbouwcockpit. Joop en Rob hadden zich al aangemeld voor algehele ondersteuning van Stef en mij het hele weekend. Een hele geruststelling dat wij ondersteunt zouden gaan worden door een groep ‘harde kern’ leden. Wat voor mij persoonlijk erg gaaf was om voor elkaar te krijgen was de vader van Egbert (Bert) zover te krijgen om een demo te geven. Egbert liet me lang in onzekerheid over hoe en wat ze zouden gaan doen, maar uiteindelijk kreeg ik te horen dat ze een demo ‘cold startup’ van een 747 zouden doen. Erg gaaf zeker omdat Bert zelf captain is op een 747.
Zaterdag.
Aarde vroeg opgestaan en natuurlijk alle spullen de auto inladen. De DFN server ging mee, alsmede mijn eigen PC en de geluidsinstallatie. Om 06:00 stond alles in de auto en begon de rit naar Lelytown. Het was gelukkig rusitg onderweg (normale mensen lagen uiteraard nog in hun bedje op dit onmogelijke tijdstip, en terecht) Om 06:45 draaide ik de parkeerplaats op van het Aviodrome. Afgelopen jaren was ik daar als eerste, maar tot mijn verbazing was Maikel er al met zijn vader. Maikel had dit jaar voor het eerst zijn eigen cockpit en moest met twee (!!!) auto’s komen om de hele zooi te vervoeren. Gelukkig was zijn vader bereid hem naar het Aviodrome te rijden met een tweede auto. Niet lang daarna kwamen de rest van de leden aan. Het was al gezellig druk. Op een gegeven moment kwam de auto van Joop Zwart aan. Iedereen keek naar die auto, en achter de voorruit zagen we twee lampjes. Het was een idioot gezicht. Kent u de film ´canonbalrun´? Daar komen twee Japanners in voor die op een gegeven moment in het donker met groen lichtgevende helmen oprijden, het lijken wel Aliens. Joop en Rob zagen er precies zo uit met die lampjes. Ieder jaar verzinnen ze weer wat die twee.
Het was nog geen 7 uur, dus we moesten nog even geduldig wachten tot Danielle de deuren zou open doen. Ondertussen waren er meerdere mensen gearriveerd van andere Sim clubs, maar de meeste herrie en het meeste gelach kwam toch wel bij ons vandaan. Even na 7 uur opende Danielle de deuren, en kon het sjouwen en opbouwen beginnen. Stef en ik schrokken toen we onze plek zagen. Dat gaat nooit passen!!!! Maar na wat overleg konden we toch iedereen kwijt. Henk en Casper gingen na het uitladen van hun spullen mijn autoleeghalen. Grote klasse want het gaf mij de gelegenheid alles in goede banen te leiden. Henk en Casper bedankt alsnog daarvoor! Na een uurtje opgebouwd te hebben stond de hele karavaan die DFN heet weer.
Tijd voor koffie. Perfect geregeld door Rob en Joop die de hele dag goed voor ons zorgden door koffie en de lunch te halen. Prime geregeld weer heren! De hele dag liep prima en het was erg druk. Veel aanloop van mensen. ´s middags een incident met Rob de Haand. Hij kwam met bebloed hoofd terug op onze stand! Dizzy ging hij zitten en vertelde dat ie zijn hoofd gestoten had tegen een vleugel. Gelukkig voor hem zakte de pijn na een uurtje. Om 5 uur sloot het Aviodrome zijn deuren, en gingen wij onder het genot van een borrel in het restaurant nog even wat nakletsen. Dag 1 was prima geslaagd. Na een uurtje richting huis. Stef reed met me mee want die zou bij mij overnachten. Thuisgekomen naar de plaatselijke Griek waar het eten weer voortreffelijk was. Om een uur of elf toch maar richting onze bedden. Want zondag zou het weer vroeg dag zijn.
Zondag
Om kwart voor zeven de wekker. Beiden gedoucht en een kop koffie gedronken weer richting de Aviodrome. Keurig om tien voor acht daar aanwezig. De hele dag weer druk met demo´s en uitleg geven aan gasten. De zondag was wat minder druk dan de zaterdag, maar dat mocht de pret niet drukken.
Om 5 uur sloot de Aviodrome de deuren en kon het grote afbreken beginnen. Dat was weer snel bekeken. Binnen 25 minuten was de hele zaak in de auto´s geladen. Wat een superclub is het toch. Toen alles ingeladen was, op naar het restaurant in de vertrekhal van het vliegveld alwaar we allen genoten van een welverdiend drankje, ons aangeboden door DFN. Ton nam het woord en bedankte Ruud, Stef en mij met een fles wijn. Na een tweede rondje voelden de meesten toch wel de vermoeidheid in de benen, en vertrokken we allemaal richting huis. Server weer opgesteld en om kwart over acht liep Teamspeak alweer, Nog wat nagebabbeld op TS over het weekend. Maar om 11 uur toch maar snel richting bed.
Al met al kijken Stef en ik terug op een ZEER geslaagd FSweekend. Wij willen alle leden dan ook enorm bedanken voor hun inzet en het feit dat zij de moeite hebben genomen om weer alles te verslepen (wat toch een hele operatie blijkt en blijft) Gelukkig hebben wij leden die dit over hebben voor de club en daar zijn we dankbaar voor. Zonder jullie is er namelijk geen FSweekend waar DFN zo goed vertegenwoordigd is.
Namens Stef
Bedankt en tot volgend jaar!
René Obbink