Toen ik vrijdagavond te horen kreeg dat ik in het FSweekend met Leo in een heli zou vliegen moest ik wel een keer slikken want zo'n ding heeft geen vleugels weet je.
Ik heb die nacht slecht geslapen, er waren veel dingen die er dat weekend zouden gebeuren, de demo waar Rene, Henny, Leo en ik heel wat uurtjes op geoefend hebben, en niet vergeten die vlucht met een Heli.

 
Zaterdag om 15:00 uur was de afspraak, ik heb nog nooit zo vaak naar de tijd gekeken, daarom was ik toch wel een beetje op gelucht toen Leo vroeg of ik het erg zou vinden om Zondag te vliegen zodat er iemand nu met hem mee kon.
Het zou Zondag ook beter weer zijn was er voorspeld.
Zondags s'morgens ziet Leo dat we 13:00 uur zouden vliegen, wonder wel deed het me weinig, dat het nu wel heel dichtbij kwam, ik denk dat je er aan went als je er zolang over na hebt gedacht en , en dat is zeker niet te vergeten, heb je een hele dag gehad om je zelf moed in te spreken zo in de trent van "Leo weet toch wat hij " en " Die anderen zijn toch ook gegaan"
En jawel het werd 13:00 uur, tijd om te kijken waar ik me al bijna twee dagen druk over zat te maken.
Leo en ik liepen naar de hangar, en jawel daar stonden ze, de Robinson R22.
Evan snel een foto door het glas, ? zie ik dat goed, aha nu weet ik ook waar Leo zijn call sign van heeft, het staat daar op een van de twee rode R22 tigs PH-JGR.
Leo haalt de papieren van de Heli en kijkt of er nog bijzonderheden in staan daarna lopen we de hangar in en Leo begint met pre flight check.
Zit dit moertje nog vast en is dit stangetje nog recht en is de staart rotor nog heel tot dat Leo de brandstof checked op water en of vuil.
Zo alles is gechecked en goed bevonden, de deuren worden geopend en de wielen die in de ski's zijn gestoken worden naar beneden geklapt, zo daar gaat hij, al duwend en trekkend word de heli naar buiten gereden en met de neus in de wind gezet.
Eindelijk kan ik in stappen, en de gordel om doen, als je nu denkt "nou daar gaat hij de lucht in" nou vergeet het maar, Leo gaat weer verder met de Pre flight check, brandstof voldoende ? , div. slijtage sensors worden gechecked.
Eindelijk wordt de motor gestart en kom je er snel achter waarom ze in een heli altijd van die Mickey mouse oren op hebben.
Mijn eerste gedachte toen de rotor ging draaien was "Dat wordt niks, voor dat dat ding op toeren is, is de heli als uit elkaar getrilt", maar als de rotor op toeren is valt het wel mee.
Nog snel even de magneten testen, en dan kontact zoeken met Lelystad radio.
Zo even zeggen wat je van plan bent en vragen naar het weer, shit dat is niet best de wolken basis op 300 ft, toch even proberen dan maar.
En daar gaan we zo'n 50 cm boven de grond "taxien" we, voorbij de tower naar het heli platform, shit die is bezet, waarschijnlijk word daar instruktie gegeven, nou ook goed , even een 180 graden draai tot boven het gras en hop met een nood gang een metertje of 2 boven de grond langs de 05 af , en dan omhoog, even dan want in een keer werd de wereld heel klein, te klein vind Leo (en ik ook) en maakt een bocht om terug op circuit te gaan.
En even later vlieg we weer over het gras tussen de taxibaan en de 05 richting het heli platform waar Leo de heli even laat hoveren om dat via de taxibaan terug te "taxien" naar de hangar, heli weer naar binnen en de deuren dicht, en voorbij is het avontuur, ik spreek met Leo af om later op de dag het nog een keer te proberen als het weer wat opklaart.
En inderdaad het weer klaart op en om 16:00 uur staan we weer in de hangar.
Naar dat het hele riedeltje van pre flight checks nog een keer te hebben gedaan gaan we weer, het is nu veel beter maar niet perfect.
Na dat Leo het verlaten van het circuit heeft gemeld, vliegen we richting Harderwijk, maar niet voordat Leo mij een heli bocht heeft laten zien, nee eng was dat niet maar t'jonge jonge wat gaat die rotor tekeer klap klap klap .
Met zo'n 80 km vliegen we verder naar Harderwijk en al snel word het Veluwemeer zichtbaar met Harderwijk op de achtergrond.
Even omhoog want we zitten te laag om Harderwijk over te vliegen, links zie ik het Dolfinarium, en als ik goed kijk kan ik de dolfijnen tellen.
Naar nog even boven de polder rond te hebben gevlogen meld Leo point sierra en gaan we op circuit, bij holdingpiont 05 staat een Cessna te wachten, ik hoop niet op ons want wij vlieg recht over hem heen naar het heli platform, zo terug dacht ik, nou niets is minder waar, Leo wil nog even laten zie wat hij nog meer kan, en hop daar gaat het weer met een noodgang over het gras en dan ................ een quick stop, sterk achterover hellend minderd de heli vaart om zo'n 2 meter bover de grond stil te gaan hangen, zo dat was het dan, nee nee nog even de 747 van de andere kant bekijken, al hoverend hangen we zo'n 10 meter van de 747, in een keer zijn wij de atractie en niet de 747 mensen zwaaien naar ons ik zwaai terug en Leo maakt ook een zwaai maar dan richting hangar.
De heli wordt weer naar binnen gebracht en de papieren worden ingevult.
Ik wil hierbij Leo nog een keer bedanken voor deze ervaring en ik wil iedereen aanraden om dit ook een keer te doen, ik weet zeker dat het niet zal tegen vallen.

Stef Jansen (PH-SJA)